ଜୀବନ ମନ୍ତ୍ର

ଇନ୍ଦ୍ରିୟାଣାଂ ହି ଚରତାଂ ଯନ୍ମନୋଽନୁବିଧୀୟତେ ।ତଦସ୍ୟ ହରତି ପ୍ରଜ୍ଞାଂ ବାୟୁର୍ନାବମିବାମ୍ଭସି ॥ ଯେଉଁ ମନ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେଇ ମନ ମନୁଷ୍ୟର...

ନାସ୍ତି ବୁଦ୍ଧିରଯୁକ୍ତସ୍ୟ ନ ଚାୟୁକ୍ତସ୍ୟ ଭାବନା ।ନ ଚାଭାବୟତଃ ଶାନ୍ତିରଶାନ୍ତସ୍ୟ କୁତଃ ସୁଖମ୍ ॥ ଯିଏ ଯୋଗଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ସଠିକ ବୁଦ୍ଧି ନଥାଏ ।...

ପ୍ରସାଦେ ସର୍ବଦୁଃଖାନାଂ ହାନିରସ୍ୟୋପଜାୟତେ ।ପ୍ରସନ୍ନଚେତସୋ ହ୍ୟାଶୁ ବୁଦ୍ଧିଃ ପର୍ୟବତିଷ୍ଠତେ ॥ ପ୍ରସାଦ (ମନର ଶାନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି) ଲାଭ ହେଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ନାଶ ହୁଏ ।...

ଶ୍ରୀମଦ୍‌ ଭଗବଦ୍‌ ଗୀତା ୨:୬୪ ଶ୍ଳୋକ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଗ (ଆସକ୍ତି) ଓ ଦ୍ୱେଷ (ଘୃଣା) ରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ...

କ୍ରୋଧାଦ୍‌ ଭବତି ସମ୍ମୋହଃ ସମ୍ମୋହାତ୍‌ ସ୍ମୃତିବିଭ୍ରମଃ ।ସ୍ମୃତିଭ୍ରଂଶାଦ୍‌ ବୁଦ୍ଧିନାଶୋ ବୁଦ୍ଧିନାଶାତ୍‌ ପ୍ରଣଶ୍ୟତି ॥ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ମନୁଷ୍ୟର ମୋହ (ବିଭ୍ରାନ୍ତି) ଜନ୍ମ ନିଏ । ମୋହରୁ...

ଶ୍ରୀମଦ ଭଗବଦ୍‌ ଗୀତା ୨:୬୨ ଶ୍ଳୋକ ମନୁଷ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ନିରନ୍ତର ଚିନ୍ତା କରେ, ବ୍ୟକ୍ତିର ସେଥିରେ ଆସକ୍ତି ବା ସଙ୍ଗ ହୋଇଯାଏ। ଆସକ୍ତିରୁ...

ତାନି ସର୍ବାଣି ସଂଯମ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ଆସୀତ ମତ୍ପରଃ ।ବଶେ ହି ୟସ୍ୟେନ୍ଦ୍ରିୟାଣି ତସ୍ୟ ପ୍ରଜ୍ଞା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା ॥ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯମିତ କରି, ମୋତେ (ଭଗବାନଙ୍କୁ) ପରମ...

ୟତତୋ ହ୍ୟପି କୌନ୍ତେୟ ପୁରୁଷସ୍ୟ ବିପଶ୍ଚିତଃ ।ଇନ୍ଦ୍ରିୟାଣି ପ୍ରମାଥୀନି ହରନ୍ତି ପ୍ରସଭଂ ମନଃ ॥ ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ! ସଂଯମ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର...

ବିଷୟା ବିନିବର୍ତନ୍ତେ ନିରାହାରସ୍ୟ ଦେହିନଃ ।ରସବର୍ଜଂ ରସୋଽପ୍ୟସ୍ୟ ପରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ନିବର୍ତତେ ॥ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ବିଷୟ (ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖ) ଉପଭୋଗକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହାର ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି...

ୟଦା ସଂହରତେ ଚାୟଂ କୂର୍ମୋଽଙ୍ଗାନୀବ ସର୍ବଶଃ ।ଇନ୍ଦ୍ରିୟାଣୀନ୍ଦ୍ରିୟାର୍ଥେଭ୍ୟସ୍ତସ୍ୟ ପ୍ରଜ୍ଞା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା ॥ ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ କଛପ ପରି ନିଜ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସଙ୍କୋଚିତ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିଷୟମାନଙ୍କୁ...