ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୧: ୬ ଶ୍ଳୋକ : ୟୁଧାମନ୍ୟୁଶ୍ଚ ବିକ୍ରାନ୍ତ ଉତ୍ତମୌଜାଶ୍ଚ..
1 min read
ୟୁଧାମନ୍ୟୁଶ୍ଚ ବିକ୍ରାନ୍ତ ଉତ୍ତମୌଜାଶ୍ଚ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ୍ ।
ସୌଭଦ୍ରୋ ଦ୍ରୌପଦେୟାଶ୍ଚ ସର୍ବ ଏବ ମହାରଥାଃ ॥
- ୟୁଧାମନ୍ୟୁ ଓ ବିକ୍ରାନ୍ତ ଉତ୍ତମୌଜା, ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ – ଏ ସମସ୍ତେ ମହାରଥୀ (ମହାବୀର) ଅଟନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଳୋକରେ ସଞ୍ଜୟ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡବ ପକ୍ଷର ମହାନ୍ ବୀରମାନଙ୍କ ନାମ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି । ଏଠାରେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ମାନଙ୍କର ନାମ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅଛି । ପାଣ୍ଡବ ପକ୍ଷ କେବଳ ବୟସ୍କ ତଥା ଅନୁଭବୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଯୁବ ପିଢ଼ିର ସାହସୀ, ଶୋର୍ଯ୍ୟବାନ ତଥା ବଳବାନ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପକ୍ଷରେ ସାମିଲ କରିଛନ୍ତି ।
ଆଜିର ଜୀବନରେ ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଆମକୁ କୁହେ, କୌଣସି ସଂଗଠନ, ପରିବାର ବା ରାଷ୍ଟ୍ରର ସଫଳତା ପାଇଁ ଅନୁଭବୀ ଓ ଯୁବ ପିଢ଼ି ଉଭୟଙ୍କ ସମନ୍ୱୟ ଆବଶ୍ୟକ । ଯୁବମାନେ କେବଳ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ନୂତନ ଶକ୍ତି, ନୂତନ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ନୂତନ ସମ୍ଭାବନା ଆଣନ୍ତି ।
ମହାଭାରତର ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟର ମାନସିକ ସଂଘର୍ଷର ପ୍ରତୀକ । ପାଣ୍ଡବ ପକ୍ଷ – ସଦ୍ ବୁଦ୍ଧି, ବିବେକ, ନୀତି ଏବଂ କୌରବ ପକ୍ଷ – ଲୋଭ, ଅହଂକାର, ଭୟ । ଗୀତା ୧.୬ ଆମକୁ କୁହେ, ମନର ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ବୟସ ବା ଅଭିଜ୍ଞତା ନୁହେଁ, ସାହସ ଓ ସଠିକ୍ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ । ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପରି, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ସମୟ ଜଟିଳ ସମସ୍ୟାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ – ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନ ଜଣାନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଲଢ଼ିବା ମନୋବଳ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ।
ଆଜିର ସମାଜରେ ଏହି ଶ୍ଳୋକର ଶିକ୍ଷା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ । ଯୁବମାନେ କେବଳ “ଭବିଷ୍ୟତ” ନୁହେଁ, ବର୍ତ୍ତମାନର ସଂଘର୍ଷର ମଧ୍ୟ ସାରଥୀ । ନ୍ୟାୟ, ସତ୍ୟ, ଓ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ପାଇଁ ପିଢ଼ି ମଧ୍ୟର ସମନ୍ୱୟ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ । ଏକ ସୁସ୍ଥ ସମାଜ ସେତେବେଳେ ଗଢ଼େ, ଯେତେବେଳେ ଯୁବ ଶକ୍ତିକୁ ଆଦର ଓ ଦିଗଦର୍ଶନ ମିଳେ । “ଧର୍ମର ପଥରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ନୁହେଁ, ସାହସ ଆବଶ୍ୟକ।”
ଗୀତା ୧.୬ ରେ ଯୁବ ଯୋଦ୍ଧା (ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଦ୍ରୌପଦେୟ) ଓ ଅନୁଭବୀ ବୀରମାନେ ଏକାଠି ଥିବା ଦେଖାଯାଏ । ଆଧୁନିକ ଜୀବନରେ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ସଂସ୍ଥା, ରାଜନୀତି, ସମାଜରେ ମଧ୍ୟ, ନୂଆ ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ପୁରୁଣା ଅଭିଜ୍ଞତା ଉଭୟକୁ ନେଇ ସଫଳତା ମିଳେ । ଯୁବମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କଲେ ସମାଜ ଅଚଳ ହୁଏ, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଅବମାନ କଲେ ସମାଜ ଦିଗଭ୍ରମିତ ହୁଏ । ଉଭୟଙ୍କ ସମନ୍ୱୟ ଆବଶ୍ୟକ ।
🌹🙏🌹 - ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବେଉରିଆ
