ଈଶ୍ୱର କୌଣସି ପକ୍ଷପାତ କରନ୍ତି ନାହିଁ

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୪:୧୧ ଶ୍ଳୋକ :

ୟେ ୟଥା ମାଂ ପ୍ରପଦ୍ୟନ୍ତେ ତାଂସ୍ତଥୈବ ଭଜାମ୍ୟହମ୍।
ମମ ବର୍ତ୍ମାନୁବର୍ତ୍ତନ୍ତେ ମନୁଷ୍ୟାଃ ପାର୍ଥ ସର୍ବଶଃ॥

ହେ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ) ! ଯେମିତି ଭାବରେ ଲୋକେ ମୋର ଶରଣାଗତ ହୁଅନ୍ତି, ମୁଁ ସେହି ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଫଳ ଦିଏ । ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ।

ଏହି ଶ୍ଳୋକରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଭକ୍ତି, ଭାବନା ଓ ଆଶ୍ରୟ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର କଥା କହିଛନ୍ତି । ଈଶ୍ୱର ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ସମାନ, କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତଙ୍କ ଭାବ ଅନୁଯାୟୀ ସେ ତାଙ୍କୁ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଧନ, ସଫଳତା କିମ୍ବା ଲୌକିକ ସୁଖ ପାଇଁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ମୋକ୍ଷ କିମ୍ବା ପରମ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଶରଣାଗତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଆତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ପାଆନ୍ତି । ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ, କୃପା ଓ ନିଷ୍ପକ୍ଷତା ଅଟେ । ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଧର୍ମ, ପୂଜା ପଦ୍ଧତି, ଦର୍ଶନ ଓ ଆସ୍ଥା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପଥ ଶେଷରେ ଏକେ ପରମ ସତ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିଯାଏ । ମନୁଷ୍ୟର ଆଶା, ଭକ୍ତି ଓ ଭାବନା ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଫଳକୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ । ଯେଉଁମାନେ ଭୌତିକ ସୁଖ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ଲାଭ ପାଆନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ନିଷ୍କାମ ଭାବରେ ପରମ ସତ୍ୟକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆତ୍ମିକ ଶାନ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷର ଅନୁଭୂତି ପାଆନ୍ତି । ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ଓ ନିଷ୍ପକ୍ଷତାର ପ୍ରତୀକ ।

ଦାର୍ଶନିକ ଭାବରେ ଏହି ଶ୍ଳୋକ କର୍ମଫଳ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସହ ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କିତ । ମନୁଷ୍ୟ ଯେଭଳି କର୍ମ କରେ ଓ ଯେଭଳି ଭାବ ଧାରଣ କରେ, ସେହି ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କୁ ଫଳ ମିଳେ । ଈଶ୍ୱର କୌଣସି ପକ୍ଷପାତ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେ ମାନବ ଚେତନାର ପ୍ରତିଫଳକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି । ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଈଶ୍ୱର କେବଳ ଏକ ନିୟନ୍ତା ନୁହେଁ, ବରଂ ସେ ମାନବ ଚେତନାର ପ୍ରତିବିମ୍ବକ। ମନୁଷ୍ୟ ଯେଭଳି ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେହି ଭଳି ତାଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରେ ।

ମନୋବୈଜ୍ଞାନିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦେଖିଲେ, ଏହି ଶ୍ଳୋକ “ମନୋଭାବର ପ୍ରତିଫଳନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ”କୁ ସୂଚିତ କରେ । ମନୁଷ୍ୟ ଯେଭଳି ଚିନ୍ତା କରେ, ସେହିଭଳି ତାହାର ଅନୁଭୂତି ଓ ଆଚରଣ ଗଢ଼ିଉଠେ । ଯଦି କେହି ଭୟ, ସନ୍ଦେହ ଓ ଅନିଶ୍ଚିତତା ସହ ଜୀବନକୁ ଦେଖେ, ସେ ଜୀବନରେ ସେହି ପ୍ରତିଫଳ ଅନୁଭବ କରେ । କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ଆସ୍ଥା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଭାବନା ଧାରଣ କରେ, ତେବେ ତାହାର ମନରେ ଶାନ୍ତି, ସାହସ ଓ ସମତା ବିକାଶ ପାଏ ।
🌹🙏🌹

• ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବେଉରିଆ
  ୯୪୩୭୦୪୬୮୪୯