ଗୀତା କହେ ଅକର୍ମରେ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ରହିପାରେ

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୪:୧୮ ଶ୍ଳୋକ :

କର୍ମଣ୍ୟକର୍ମ ଯଃ ପଶ୍ୟେଦକର୍ମଣି ଚ କର୍ମ ଯଃ ।
ସ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମନୁଷ୍ୟେଷୁ ସ ଯୁକ୍ତଃ କୃତ୍ସ୍ନକର୍ମକୃତ୍ ॥

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ କର୍ମରେ ଅକର୍ମ (ନିଷ୍କାମ ଭାବ) ଦେଖେ ଏବଂ ଅକର୍ମରେ କର୍ମ (ଭିତରର ଚେତନାର କାର୍ଯ୍ୟ) ଦେଖେ, ସେଇ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରକୃତରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ । ସେଇ ମନୁଷ୍ୟ ଯୋଗୀ ଓ ସମସ୍ତ କର୍ମ କରି ପାରିବ ବ୍ୟକ୍ତି ।
ଏହି ଶ୍ଳୋକର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ହେଉଛି କର୍ମର ଆଭ୍ୟନ୍ତର ଅର୍ଥକୁ ବୁଝିବା । ସାଧାରଣତଃ ଆମେ କର୍ମକୁ କେବଳ ବାହ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ଧରିନେଉ। କିନ୍ତୁ ଗୀତାର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରେ କର୍ମ କେବଳ ଶାରୀରିକ କାମ ନୁହେଁ; ଏହା ମନର ଭାବନା ଓ ଆସକ୍ତି ସହ ଜଡିତ । ଯଦି ମନୁଷ୍ୟ କୌଣସି କାମ କରୁଥାଏ କିନ୍ତୁ ତାହାର ମନରେ ଅହଂକାର ଓ ଫଳାଶା ନଥାଏ, ତେବେ ସେ କର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବରେ ଅକର୍ମରେ ରହେ । କାରଣ ଏମିତି କର୍ମ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ବନ୍ଧନରେ ପକାଇ ନଥାଏ । ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ, କେତେକ ଲୋକ ବାହ୍ୟ ଭାବରେ କୌଣସି କାମ କରୁନାହାନ୍ତି ବୋଲି ଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ମନରେ ଇଚ୍ଛା, ଲୋଭ ଓ ଆସକ୍ତିର ଚିନ୍ତା ନିରନ୍ତର ଚାଲିଥାଏ । ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ବାହ୍ୟ ନିଷ୍କ୍ରିୟତା ସତ୍ତ୍ୱେ ମନରେ କର୍ମ ଚାଲିଥାଏ । ଏହି କାରଣରୁ ଗୀତା କହେ ଯେ ଅକର୍ମରେ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ରହିପାରେ । ଏହା ମନୁଷ୍ୟର ଆନ୍ତରିକ ଚେତନା ଓ ମନସ୍ଥିତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଆସକ୍ତି ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରେ, ସେଇ ମନୁଷ୍ୟ ଗୀତା ଅନୁସାରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଯୋଗୀ । ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଷ୍କାମ ଭାବରେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରେ, ସେତେବେଳେ ବାହ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବରେ ସେ ଅକର୍ମ ହୁଏ। କାରଣ ସେଠାରେ ଅହଂକାର ଓ ଫଳାଶାର ଅଭାବ ଥାଏ ।
🌹🙏🌹
ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ବେଉରିଆ
9437046849